Zamana takıldım bugün, dün ve her zaman...

Bazen diye başlar cümlelerim düşlerimin gerçekleştiğini sandığım anda birden yok olmasıyla
bazen böyle olmasaydım böyle olmazdı dediğim
bazen benliğimin içinde eski benliğimi ararım, ama bazen
her geçen gün içimde birinin öldüğünü hissetmek her zaman
ölen kişinin ardına mutlaka doğacak bir yenisi vardır diye inanarak her zaman
ama gelceğin getirdiği hediyeleri satıcı memnuiyeti olmayan hayat kavramında iadesiz kabullenmek
Zaman kavralarına takıldım bugün, dün ve her zaman...

Noktalara kızıyorum artık

Yine aklıma geldin, ve cümle şu oldu ruhuma yansıyan aklımdan geçip , gözümün önüne gelen " soğuk ve sessiz bir beden ve canlanan anılar..."

Her sabah yola çıktığımda gözümde aynı fotograf. Fotografın doğruluğu çok belli ama aklımın oyun oynadığını düşünmeye çabalamak içimdeki...

Yaşamın cilvesi, hayatın oyun sahnesi. Hep güldürmüyor ki oyun ya işte bir sonu var içinde sonlandırmayı başaramadığın belkide onun başarıp ... neyse bir son işte ve noktalara kızıyorum artık.