Ey çocuk !
Büyüme , Bırak hep aynı anda aksın zaman
Özenme büyümelere...
Tek derdin olsun Fatma teyzenin camını kırdığında yiyeceğin azar
Büyürsen kalbinin cam kırıklarının hesabını veremezsin kendine bile
Tek can acın olsun düştüğünde kanayan dizin
Büyürsen çocuk !
Benliğinde yaşanmışlıklarında canın yanar
Ve bir türlü kabuk bağlayamayan yaraların olur
Hep kanar çocuk !
Sen öldürme çocuk içindeki afacanı
Yaşa gitsin !
Git kır camları,
Bayramlarda birdaha git gittiğin evlere
Şeker almak için belki harçlıkta verirler he çocuk!
Annenin yakarışlarına rağmen deli gibi koş zıpla
Terden sırılsıklam ol !
Bırak çocuk hayallerine kendini
Astronot olmayı iste mesela,
Hergece bak yıldızlara,
Sana gülmelerine rağmen söyle çocuk korkma!
Ruhunu özgür bırak çocuk!
Yaşanmışlıklar zaman kırıntılarıyla gelir alır onu senden..
Özenme büyümelere ...