Akapunturcu

Lise son sınıfta hayatımdaki ilk rejim girişimi daha doğrusu kendimi taşıyamadığımın ilk farkına varmamla birlikte çok revaşta olan akapunturu denemek istedim. Beraber hem okuyup hemde staj gördüğüm kadim daim herbirşeyim olan Yurdoşum'la Pazartesi iş çıkışı tutyoruz akapunturcunun yolunu.

Akapunturcu çekik gözlü Çin"limi yoksa Japon mu diye bir türlü karar vermediğimiz, dişleri tuvalet taşını andıran (evet kötü bir benzetme oldu :) ), çok az Türkçesi olan, bir doktordu ( Doktor olduğuna hala inanamamışımdır).

Evet şimdik bu akapunturcu Çinle Japon karışımı doktor yapıştırdı kulağıma ineleri verdi 1000 kalorilik diyeti otla beslenen bir tür oldum :). Baktık gördük diet süper gidiyor bende azim var ilk hafta 3 kg civarında verdim. Yurdoşumla birlikte giriyoruz bu arada muayeneye bir iki böyle derken adamın beni zayıflatma amacı arkadaşıma kur yapma üzerine yoğunlaşmış olarak devam etmeye başladı. :) Bir muayeneye girmedi arkadaşım dışarda bekliyor. Hem bana sordu arkadaşın nerede diye hem de kapıyı açık tuttu doktor bozuntusu akapunturcu. Yurdoşumda ödelekmi ödelek ondan bu kadar iyi anlaşıyoruz zaten :D. İçeri girmedi arkadaşım ama acayip ürktü. Sonra 4. ya da 5. hafta yine girmedi. Arkadaşım bu sefer bana sormakla yetinmeyip arkadaşımı muayene odasına davet etti . Benim korkak arkadaşım yok gelmiycem diye bir tepki verdi ama yüzü tambir hayalet görmüşe döndü bembeyazdı :D. Neyse yurdanurda içeri girmedi diye akapunturcumunda morali bozuldu. İğnelerimi taktı hemen gönderdi beni. Bu işlem bittikten sonra yüzü bembeyaz olan arkadaşım bana dönerek

- Hicoşum kusura bakma iyide kilo verdin ama ben bir daha buraya gelmem dedi.

(Hani ona ne var sanki diye tepki versemde bende tırsıyorum adamın tipinden ama doktor ya işte birde küçüklüğün vermiş olduğu cahillikle birşey olmaz diyoruz. )

Son olarak evin yolunu tuttuk yürüyoruz. Birden ne olduğunu anlayamadım arkamızdan gelen bir koşma sesi duydum ve hemen ardından havada uçuşan poşetler akapunturcu geliyor diye çığlıkla birlikte kaçan bir kız evet bunları yapan Yurdoşumdu. Noldu Yurdanur dur dediğimde hala akapunturcu geliyor diye bağırıyordu o kadar korkmuştu ki. yok dediğimde bile inanmakta zorlandı. Sonra biraz toparlandı ve arkasına dönüp baktığında 3 yaşında bir çocuğun ablasıyla abisine koşma çabasını gördüğünde, mütiş bir kahkaha attık. Abla ile abi ne olduğunu anlayamadılar bize deli gözü ile bakıyorlar. Ama Yurdanurun yüzünde hala o korku ifadesi ile gülmesi görülmeye değerdi. Bu arada ufaklığın da kariyerini belirlemiş olduk üç yaşında :D ve benim zayıflama hayalleride o uçuşan poşetlerle birlikte uçtu gitti.