karanlıklar bastığında korkarım hep.
Ama her korktuğumda gözümü kaparım .
Korkunun üzerine giderek yenmekmidir bu durum acaba
Ya da ufak bir çocuk edasıyla kısas a kısas durumu mu bu
"hıh madem karanlık senden korkuyorum o zaman gözümü kaparım en azından o benim kendi karanlığım. bilirim oradan ne geleceğini ...
Bazen korkuya bile sığınmak bilmekten geçermiş meğer
ya bilinmezlik varsa ?
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder