10 Ağustos 2009 Pazartesi

elindekilerin bir bir yok olması ...

Varlığını bildiğin ve az zamanı kaldı artık elinde değil dediğin ya da belkide senin ondan daha az zamanın var dediğin durumdur kaybetmenin tanımı belki bana göre hep derim " kaybetmek kazanmaktır" diye bu sefer dökülemiypor dilimden böyle cümleler. Meğer hiç bilmezmişim "ateş sadece düştüğü yeri yakar" sözünü anlamazmışım. Yüreğinin derinlerinde hiç acı hissetmememişim bu kadar. Beklememişim hiç bu kadar yaşamdan mucize. Hiç zor olmamış bu kadar zaman hemde hiç! ilk kez kaybetmeyi bu kadar beklemişim. İlk kez bu kadar çaresiz kalmışım. İlk kez yaşam bu kadar ağır gelmiş. İsyan noktasına bu kadar gelinmiş ve susulmuş ilk kez. Herşeye mantıklı açıklama yapan herşeye kendi çabasında bir çözüm bulan ben ilk kez bu kadar çözümsüz olmuşum. ...

Baba seviyorum seni nolur gitme ...

2 yorum:

  1. Dostum...
    Hep güzel günler yaşadık birlikte...Zor günleri de yaşadık elbet. Ama ilk kez susuyorum bende...

    Susuşlarımız çaresizlikten midir, bilmiyorum?
    Sanki konuştuğumda daha çok üzülecekmişsin gibi geliyor bana... Neden, onu da bilmiyorum?

    Bilmiyorum dost... artık hiçbir şey bilmiyorum...

    Ama aklıma ve yüreğime kazıdığımız şeyleri okuyabiliyorum...

    Dostuz... Sonsuza dek.

    YanıtlaSil
  2. boşluk nasıl da ağır gelir bazen...ama hiç'liğin içinde gizlidir Tanrı...çünkü kendi de hiçten var oldu...bizler de birer hiçiz...ve hiç olacağız...egomuza kanıyoruz çoğu zaman...bencilliğimize ve yalnızlığımıza ağlıyoruz hep...ancak farkındalık acıyı biraz azaltabilir...hiç beklemediğin anda bişeyler olabilir...mucizelere inanmaya devam...

    YanıtlaSil