11 Ağustos 2009 Salı

HAyata ufak tefek çemkirmeler..

Sen hep istediğin olsun istersin.
Çünkü bencilsin !

Aceleyle bir yola çağırdın beni
Ayakkabılarımı bile giymeme izin vermedin
Ne acelimiz vardı hayat Ne acelmiz

Ve aceleci hayat başladı zorlu yolculuk.
Önümde bir sürü yol olmasına karşın
Senin çizdiğin yol belliydi
Ama sonuç değişmeyecekti

Ne yaşatırsan yaşat Doğmuşsam Ölecektim.

Evet hayat
Çakıl taşları, ufak tefek tökezlemeler
Şimdide bir kaya ve üzeri dikenli
Keşke ayakkabılarımı giymeme izin verseydin
Şimdi tırmanırken ayaklarım kanıyor

Biliyorum hayat
Şimdi çok canım yanıyor
senin yoldaşın olan zaman
ilk önce kanı durduracak
sonra kabuk bağlayacak
ve geçmeye başlayacak yaralar

ama unutma zaman
HER ZAMAN İZİ KALACAK ...

1 yorum: